Klaartje Theunis, Zorgnet-Icuro

Toch lijken andere associaties die het denken en voelen over ouderenzorg, en zeker de beeldvorming, te domineren. Kwantiteit haalt snel de bovenhand: het aantal bedden of het tekort eraan; de kost van de maaltijden; de hoeveelheid medicatie; het percentage aan valpartijen, het aantal gefixeerde bewoners… Een ouderenzorg gereduceerd tot cijfers, hier laten we de personeelsaantallen en ontoereikende budgetten nog buiten beschouwing. Cijfers zijn natuurlijk gemakkelijk: ze spreken klare taal. Maar ze zijn hard, grotendeels ontdaan van beleven en invoelen.  Net dát wil Zorgnet-Icuro in 2017 kenteren.

Levensverhalen

We willen naar een denken over bewoners in (levens)verhalen, eerder dan cijfers en statistieken. Een zorg en ondersteuning waarbij de bewoner prominent op de voorgrond staat en mee de cadans bepaalt. We willen onze woonzorgcentra groots in kleinschalige zorg.

Dit vergt geen nieuwe architectuur: kleinschaligheid zien we als attitude. Het is het creëren van een zekere intimiteit, die warme zorg en andere aandacht faciliteert. We moeten de historische personeelsnormen durven betwijfelen, onvermijdelijk in cijfers, maar óók - en misschien prioritair -  op ‘kwalitatief’ vlak.

De maat van zorg

De maatschappij wijzigt, onze verwachtingen wijzigen. Het lijkt logisch dat ook de ‘maat van zorg en ondersteuning’ mee verandert. Uiteráárd blijven onze klassieke zorgverleners essentieel. Maar er staan ook andere mensen in die coulissen, mensen die andere rollen kunnen opnemen in de diverse verhalen van onze bewoners.

Warmte op maat

Denken over innovaties en uitdagingen verwordt vaak tot niet veel meer dan een gedachte-experiment. 2017 mag eens een ander experiment worden: Hoe voelt het om beluisterd te worden? Hoe voelt het om geborgen te kunnen leven in een woonzorgcentrum? Hoe voelt het om ook die andere noden beantwoord te weten? Hoe voelt die warmte, op maat?