Een jaar later blikt hij samen met ons terug op die moeilijke periode en vertelt hij welke lessen hij hieruit heeft getrokken.

Wat was de oorzaak van jouw hartprobleem?

“De oorzaak was deels erfelijk. Mijn vader had eveneens hartproblemen en is daar uiteindelijk ook aan gestorven. Ik was 28 toen hij zijn eerste hartoperatie onderging. Omdat dit me toen erg aangreep, besloot ik om mijn cholesterol preventief te laten controleren. De resultaten waren zelfs op die leeftijd al alarmerend, ondanks het feit dat ik toen nog intensief sportte. Het was dus duidelijk dat ik erfelijk belast ben. Dit werd enkele jaren geleden nogmaals bevestigd toen ook mijn jongere broer een hartinfarct kreeg.”

Welke symptomen gaven de aanleiding tot de ernstige ingreep die je vorig jaar onderging?

“De laatste jaren ontkende ik tegenover mezelf dat er een probleem was. De aders rond mijn hart waren aan het dichtslibben, een probleem waar ik vooral tijdens het sporten last van had. Ik kon alsmaar minder fysieke inspanning aan, tot ik op het einde zelfs geen 200 meter meer kon joggen. Toch bleef ik een verklaring zoeken bij mijn drukke professionele leven. Ik maakte mezelf wijs dat als ik terug meer tijd zou maken om te sporten, dat het dan allemaal wel goed zou komen.”

“Het tegendeel bleek waar. Ik kwam terecht in een vicieuze cirkel en kreeg alsmaar minder bloedtoevoer naar mijn hart. Fysieke inspanningen werden moeilijker, waardoor ik nóg minder ging sporten. Ik kwam enkele kilo’s aan, mijn cholesterol nam verder toe en mijn aders slibden nog meer dicht. Ik heb veel geluk gehad dat mijn arts bij de laatste controle besliste om me in het ziekenhuis te houden, want ik stond letterlijk op enkele dagen van een zeer zwaar hartinfarct. Twee dagen later werd ik al geopereerd.”

Hoe communiceerde je hierover met je naasten?

Net voor de laatste controle voelde ik dat het echt ernstig fout zat.

“Omdat ik het tegen mezelf ontkende, heb ik er ook tot op het laatste moment over gezwegen tegen mijn gezin. Op het einde kon ik echter niet meer anders. Net voor de laatste controle voelde ik dat het echt ernstig fout zat. Ik pakte mijn koffer nog voor ik op controle ging en vertelde mijn vriendin en twee kinderen dat ik vermoedde dat de uitslag van de controle niet goed zou zijn. Zij schrokken uiteraard, zeker toen ze na de controle vernamen dat ik vier bypasses moest krijgen via een openhartoperatie.”

Is er sinds de operatie veel veranderd voor jou?

“Op zich is mijn levensstijl niet erg veranderd, maar mijn fysieke conditie is nu wel weer veel beter dan de voorbije drie jaar. Na de operatie begon ik zeer consciëntieus met de revalidatie. Ik moest veel bewegen en ben dus regelmatig beginnen te wandelen, nam vaker de trap en ging geregeld fietsen. Bovendien kreeg ik de mogelijkheid om viermaal per week in het ziekenhuis revalidatie te volgen, wat neerkomt op een lichte cardiofitness. Hoewel dit vrijwillig was, greep ik ook deze kans met beide handen. Ik wilde er uiteindelijk echt wel beter uitkomen.”

“Tot op vandaag blijf ik mezelf verplichten om drie tot vier keer per week een uur te gaan joggen, fitnessen of fietsen. Dit hoeft niet noodzakelijk zeer intensief te zijn, want ik merk dat het niet gemakkelijk is om terug op mijn vroegere sportieve niveau te komen. Misschien haal ik dat niveau zelfs nooit meer, maar dat vind ik ook niet nodig. Ik moet me neerleggen bij het feit dat ik nu niet meer de 20 km door Brussel zal kunnen lopen in 1 uur en 35 minuten. Ik kan alvast terug sporten en voel me stukken beter dan voor mijn operatie. Ook mijn gewicht is nu beter onder controle.”

“Wel moet ik nu dagelijks - en dit voor de rest van mijn leven - twee cholesterolverlagers nemen. Die hebben als neveneffect dat ze mijn spieren wat kwetsbaarder maken. Ik heb hierdoor vrij snel last van kwetsuren wanneer ik te intensief sport. Bovendien moet ik jaarlijks op controle gaan in het ziekenhuis en iedere zes maanden test de huisarts de cholesterolwaarden in mijn bloed.”

Welke tips kan je geven aan lotgenoten?

“Eerst en vooral mag je duidelijke symptomen niet negeren of ontkennen. Ga op controle en doe effectief iets met de resultaten van die controle. Zoek de juiste hulp en laat je zo snel mogelijk behandelen. Ik heb veel te lang gewacht met het doorgeven van informatie aan de artsen. Als zij niet de juiste signalen krijgen, dan missen zij cruciale info om een goed oordeel te vellen en je op de beste manier te helpen. Zo leken bijvoorbeeld de resultaten van mijn fietsproef lange tijd vrij normaal te zijn, maar dat was enkel omdat ik mijn hele leven gesport had en dus ook wel wat reserve had qua conditie. Het is niet de schuld van de arts dat hij dit niet zag, maar wel de mijne omdat ik niet de juiste informatie doorgaf.”

Zou je ook aanraden om anders te gaan leven?

Door slechte gewoontes aan te pakken, kan je hart- en vaatziekten, maar ook kanker en andere ernstige aandoeningen vermijden.

“Andere tips gelden in feite voor iedereen, of je nu gezond bent of niet. Probeer genoeg te sporten, gezond te eten, vermijd snoep en vetten, rook niet, drink niet te veel alcohol, let op je gewicht, vermijd stress, neem regelmatig pauzes, enz. Door deze slechte gewoontes aan te pakken, kan je hart- en vaatziekten, maar ook kanker en andere ernstige aandoeningen vermijden. Uiteraard is het mentaal niet gemakkelijk om al deze regels te volgen. Zeker in het begin vraagt het om doorzettingsvermogen. Ook voor mij blijft het een uitdaging, want ik ben nu eenmaal een bourgondiër. Het doel is om een gezond evenwicht te vinden en op een leefbare en aangename manier verder te gaan, zonder daarom noodzakelijk als een monnik te moeten gaan leven. Ook gezond eten kan lekker zijn. De ingreep heeft me dus zeker aan het denken gezet en ervoor gezorgd dat ik op bepaalde zaken ben gaan letten, maar het heeft mijn leven niet zwaar gewijzigd. Het doet zelfs deugd om te merken dat ik er zowel fysiek als mentaal sterker ben uitgekomen.”