“De rol van de huisarts is meer en meer van louter ‘to cure’ naar ‘to care’ gegaan. Vragen over de specifieke zorgnoden en de persoonlijke levensdoelen van de patiënt worden steeds belangrijker. Als huisarts heb je andere actoren in het veld nodig om te komen tot een geïntegreerde zorg. Het doel is de chronisch zieke patiënt een optimale zorg en levenskwaliteit te geven.”

 

Pilootprojecten

Vanuit de federale overheid zijn er 13 pilootprojecten gestart rond geïntegreerde zorg voor chronisch zieken binnen een afgelijnde regio. De bedoeling is om de zorg voor mensen met een chronische aandoening beter te stroomlijnen. Zorgverleners en -instellingen werken samen rond en met de patiënt, zodat die kan rekenen op een betere zorg én een betere levenskwaliteit. Aandacht voor preventie is hier ook een belangrijk item. De projecten zijn begin dit jaar gestart en zullen vier jaar lopen.

 

Nieuwe taken voor de huisarts

 

Het is noodzakelijk om de zorg voor mensen met een chronische aandoening beter te stroomlijnen.

 

“Vanuit de Vlaamse overheid wil men tot een goed uitgebouwd, toegankelijk en kwalitatief zorgsysteem komen waarop de ouder wordende patiënt kan steunen en dat de sociale ongelijkheden op vlak van gezondheid hoopt te verminderen. Door de vorming van eerstelijnszones wordt de zorg op een efficiënte wijze georganiseerd voor alle inwoners van die zone. Meer en meer komen er nieuwe taken voor de huisarts. Hij fungeert als spilfiguur in de thuishospitalisatie, overlegt met andere zorgverleners en maakt individuele zorgplannen op. Samenwerking met de tweede en derde lijn blijft echter cruciaal.”

 

Iedere patiënt is uniek

“Als huisarts heb je een zeer bevoorrechte positie. Je kent meestal de gezinssituaties en je hebt een langdurige relatie opgebouwd met je patiënt. Het geeft je de kans om in overleg met de chronisch zieke en de familie te zoeken naar de beste oplossing, want iedere patiënt is uniek. Deze patiënten met een chronische ziekte vragen veel van jezelf. Het is een steeds wederkerende zoektocht naar het evenwicht tussen de zorg voor je patiënten en zorg voor jezelf. Een evenwicht tussen je werk dat je met hart en ziel doet en je leven buiten het werk, om je dagdagelijkse inzet te kunnen blijven realiseren. Ook de huisartsgeneeskunde zal daarom in zijn organisatie moeten veranderen.”

 

Hervorming financiering

“Er is nood aan ondersteunend verpleegkundig personeel in de huisartsenpraktijk, zodat de taken gedelegeerd kunnen worden naar verpleegkundigen. Door taken te verschuiven, komt er tijd vrij voor de corebusiness van de huisarts: de medische zorg van de (chronische) patiënt. Een belangrijk gegeven in deze hele transformatie ligt in de hervorming van de financiering. Het huidige prestatiegerichte financieringssysteem is gebouwd voor een acute reactieve zorg van de vorige eeuw en houdt geen rekening met een proactieve chronische zorg waarmee we nu geconfronteerd worden. Een gemengde financiering met een deel forfaitaire financiering (episodisch en per capita), een deel per prestatie en een deel op kwaliteitskenmerken is een noodzakelijk gegeven om tot een geïntegreerde chronische zorg te komen. Deze hervorming van de nomenclatuur en van de ziekenhuisfinanciering wordt dan ook de grote uitdaging voor de volgende regering als basis voor een geïntegreerde chronische zorg.”