Beiden betreffen een chronische ontsteking van de darm die gepaard gaat met buikpijn of frequente, plots opkomende (bloederige, slijmerige) diarree. Uitleg door Gastro-enteroloog Marc Ferrante van het UZ Leuven.

Symptomen:

  • Bij de ziekte van Crohn hebben patiënten vaak last van buikpijn en kunnen door obstructies in de darm hevige krampen optreden.
  • Een ander probleem bij de ziekte van Crohn zijn fistels: kleine gangetjes die worden gevormd tussen een ziek stuk darm en een ander stuk darm of een ander orgaan (huid, blaas, vagina, …)
  • Patiënten met colitis ulcerosa hebben vaak last van bloederige, slijmerige, frequente, en plots opkomende stoelgang.
  • Indien dit zich lang voordoet kan men sterk vermageren, zich continu moe voelen, en soms treden ook afwijkingen in andere organen op.

Diagnose:

  • Indien er al meteen een sterke indicatie is dat het gaat om IBD voeren we een darmonderzoek via een coloscoop.
  • Indien we dan zweren vaststellen doen we een biopsiename waarbij we een stukje weefsel afnemen en onder de microscoop laten analyseren. Zo kan dan de diagnose worden bevestigd.
  • Uiteraard komen symptomen zoals krampen, diarree en bloed- en slijmverlies ook bij andere ziekten voor. Bij vagere symptomen doen we daarom eerst een richtinggevend bloed- of stoelgangonderzoek en een echografie.

Risicogroepen:

  • Hoewel het kan voorkomen op alle leeftijden, stellen we de diagnose vooral bij 15- tot 30-jarigen.
  • De ziekte is deels genetisch van aard, maar we vermoeden dat ook de samenstelling van bacteriën in de darmen een belangrijke rol speelt. Die wordt beïnvloed door waar we wonen en wat we eten.
  • Ook ‘te proper’ leven heeft waarschijnlijk een negatieve invloed op de resistentie tegen bepaalde bacteriën.

Behandeling:

  • Cortisonen brengen op lange termijn geen verbetering. Bovendien geven ze veel complicaties zoals gewichtstoename, infecties, suikerziekte en botontkalking.
  • De anti-TNF-producten breken het ontstekingselement TNF af, waardoor de zweren in de darm verdwijnen en ze ook op langere termijn gunstige effecten hebben. Bij een op de drie patiënten werkt dit echter niet en het veroorzaakt nevenwerkingen zoals huidletsels en gewrichtsklachten.
  • De nieuwe molecule 'vedolizumab’ werkt zeer specifiek op de darm. Het blokkeert er de toegang voor witte bloedcellen die de ontsteking doen toenemen, zonder grote nevenwerkingen te veroorzaken.